Περιγραφή
Μινυρίσματα λόγου (Α’ μέρος)
Ποιήματα υπαρξιακού στοχασμού
Μινύρισμα· σιγανό, γλυκό κελάηδισμα.
Λέξεις που μελωδούν,
ντύνονται με συναίσθημα
και γίνονται πέρασμα
ανάμεσα στο ιδεατό και το βιωμένο.
Όταν μιλούν τα πουλιά (Β΄ μέρος)
Λιμπρέτο
Εσωτερικές φωνές και αλήθειες που
υπερβαίνουν το φόβο της σιωπής
και, όταν πια ωριμάσουν, απελευθερώνονται.
Τότε συναντούν μέσα στη φύση
τα πλάσματά της,
όντα συμπορευόμενα και
συγκατοικούντα στον ίδιο κόσμο.
…Εκεί γεννήθηκε το φως,
το σώμα, η αναπνοή.
Τα παιδιά της γης και του ουρανού.
Μαζί κι εμείς·
τα πουλιά.
Με τα μικρά και τα μεγάλα μας φτερά
στρατιές στους ουρανούς στήνουμε.
Ξαποσταίνουμε στο σκοτεινό σύννεφο,
μοιρολογούμε πάνω απ’ το λαβωμένο παλικάρι
και παλεύουμε για τον ουρανό μας…
…Γιατί όταν μιλούν τα πουλιά,
όταν ανοίγουν τα φτερά τους,
ανοίγει ο ουρανός
και τότε… η ψυχή δεν σταματιέται.
